ÇEÇENİSTAN ŞEHİTLERİ 6

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek

ÇEÇENİSTAN ŞEHİTLERİ 6

Mesaj tarafından usame Bir C.tesi Ağus. 29, 2009 12:41 am

Şehid Salih Turan

Mahlası Halil İbrahim olan Salih Turan, aslen Gümüşhaneli olmakla beraber İstanbul’da 1972 yılında doğdu. Mucahidlerin Grozni’den çekilmesi sırasında, 2000’in Şubat ayında Şehid oldu.

Evli, iki erkek bir kız olmak üzere üç çocuk babasıydı. Bağcılar Meslek Lisesi Mezunu olup, cepheye giderken, Teknik Eğitim Fakültesi Matbaa Bölümü 4. sınıfta okumaktaydı.

Lise çağlarından beri İslamî faaliyetlerde yer aldı. İslam'a aşık olan ister davetle, ister Cihadla olsun, durmadan Allah’ın yolunda yürüyen güzel bir kardeşimizdi. Kendisi çok cesur bir yapıya sahipti. Aynı zamanda yumuşak huylu ve alçak gönüllüydü. Kendisinde hiçbir kibir işareti görülmezdi.

1995 yılında Çeçenistan'a gitmek istedi. Fakat çok çaba sarfetmesine rağmen bir türlü bu isteğini gerçekleştiremedi. Bütün olumsuzluklara rağmen yılmadı ve 1996 yılında yeniden Çeçenistan'a gitmenin yollarını araştırmaya başladı. Bu sefer gayesine erişti ve Çeçenistan’a girdi. Savaşın sonuna kadar Çeçenistan’da kaldı. Barış anlaşmasından sonra Türkiye’ye döndü.

1997 senesinin 6 ayını Afganistan’da eğitimle geçirdi. 1999 senesi ailesiyle birlikte umre ve hacc görevlerini ifa etti.


RABBİM ŞEHADETİNİ KABUL EYLESİN

Şehid Ufuk Şamil

Ufuk Kaynar, 18 Haziran 1976 doğumlu, Çeçen kökenli Ufuk, mücahidler arasında "Şamil" olarak anılırdı.

Çeçen kökenli olması hasebiyle, Çeçenistana derinden bir sevgisi vardı. Türkiyeli arkadaşları yerine daha çok Çeçen arkadaşlarıyla beraber bulunurdu.

İlk Çeçen cihadına da 1996 yılında katılmıştı. Çok kibar, mütevazi ve herkesle iyi geçinen bir kişiliği vardı.

1999 yılında Dağıstan’ın Novalak bölgesindeki cihada katılmıştı. Burada da grubundan 25 şehid vererek, Rus Kuşatmasını yararak Çeçenistan’a dönebilmişti.

Ruslar’ın yeniden Çeçenistana girmesinden sonra, onlara karşı cihad saflarında yerini almıştı Ufuk. Kardeşimiz 2. Çeçenistan Savaşının 2. ayında, 1999’un Kasım ayında şehid oldu.


RABBİM ŞEHADETİNİ KABUL EYLESİN

Şehid Yunus Emre

Yunus Emre kardeşimiz Ramazan ayı, kadir gecesi sabahında şehid düşen 13 kardeşimizden birisidir.

Onun hakkında elde edebildiğimiz bilgiler maalesef ki kısıtlıdır. Genç yaşına rağmen cihada katılmış bir kardeşimizdi.

En büyük özelliği ise kullandığı ağır makineli silahıyla ayakta savaşması idi.


Rabbimiz onun şehadetini kabul etsin.


ABDULKADİR KUTLUAY[

1974 Yalova Doğumlu kardeşimiz Abdulakir Kutluay,cocuk yaşlarından itibaren sakin bir kişilğe sahip olan Abdulkadir Kutluay, ailesi ve akrabaları tarafından sevilen bir şahsiyetti. Genç yaşta çalışmaya başlayan şehidimiz, islam coğrafyasında gelişen olaylar sonucunda bir şeyler yapılması gerektiğini idrak etmişti.
Bir gece gördüğü bir rüya sonucunda zalimlere karşı mücadele saflarında yer alması gerektiğine iyice kanaat getirdi.

Rus işgali altında inleyen Çeçen kardeşlerinin feryatlarına daha fazla kayıtsız kalamayan Şehid Abdulkadir 1995 yılı bahar aylarında Çeçenistan Cihadı'na katılmak için yola koyuldu. Uzun süren bir yolculuk ve çetin meşakkatler sonucunda Çeçenistan'a ulaştı. Daha sonra Komutan Hattab’ın emri ile Çeçenistan’ dan bütün yabancı mücahidlerle birlikte çıkmak zorunda kaldı. Bir süre sonra tekrar Çeçenistan’ a döndü.

Birinci Çeçen Cİhadı'nın sonuna kadar orada kalan Şehid Abdulkadir, savaşın bitmesi ile tekrar ailesinin yanına döndü.Bir süre ailesinin yanında kaldı. Bu süre zarfında tebliğ çalışmalarına ağırlık verdi ve Türkiye'deki İslami Mücadelenin aktif şahsiyetlerinden biri oldu. Daha sonra Afganistan'a gitmeye karar verdi. Yaklaşık 8 ay Afganistan’da kalan Abdulkadir, Rusların tekrar Çeçenistan'ı İşgal etmesi ve 2.Çeçen Cihadının başlaması ile Afganistan’dan ayrılıp Çeçenistan’ a gitmek üzere hazırlıklara başladı.

Çeçenistan'a gitmek için yola çıkan Abdulkadir ve arkadaşları yaklaşık 8 ay sınır bölgelerde beklemek zorunda kaldılar. Çeçenistan'a girmek için aç susuz günlerce dağlarda dolaştılar. Zaman zaman İşgalci Rus askerleri ile çatışmaya girdiler. Abdulkadir ve arkadaşları çatışmalarda bir çok şehid verdiler. Ancak yola çıktıktan 55 gün sonra Çeçenistan'a ulaştılar. Şehidimiz yakın çevresine zaman zaman bu yolculuk esnasında hayatta kalmak için yaprak yedikleri bilgisini aktarmıştı. Yaşanan bu olaylar mücahid kardeşlerimizin ne zorluklarla mücadelelerine devam ettiklerini gösteren açık birer belge olarak zihinlerimizde yer etmektedir.

Çeçenistan’ da mücadeleye devam eden Şehid Abdulkadir'den ailesi yaklaşık bir buçuk sene hiç bir haber alamadı. Bir buçuk sene sonra görüştükleri sırada Ruslar yerlerini tespit ederek bu bölgeyi bombalamaya başladı. Bu bombalamadan yara almadan kurtulan, olayın ardından Abdulkadir uzun süre ailesi ile görüşemedi.

Çeçenistan’ da katıldığı operasyonlarda üstün başarılar gösteren Şehid Abdulkadir bulunduğu bölgelere hep kardeşlerinden önce giderdi. Her hangi bir operasyon sonucunda mücahid kardeşlerinden yaralanan olduğunda onu yalnız bırakmaz ve son yaralıyı o bölgeden çıkarmadan kendisi olay mahallini terk etmezdi. Bu özelliğinden ötürü Mücahidler arasında ismi "Yaralıların Babası " olarak anılıyordu.

Şehid olduğu gün, içinde bulundukları sığınağın kapısında duruyordu. İşgalci Rusların ateş açması sonucunda karnından yaralandı. Ruslar tarafından yaralanan ilk mücahid olmuştu. Bir süre durgunlaşan Şehid Abdulkadir kendisini toparlayıp çatışmaya devam etti. Çatışmanın sonuna kadar çatışmaya devam eden Abdulkadir son olarak bulunduğu yerden çıkmak için hamle yaptığı sırada Rusların mermilerine hedef olarak Rabbine iltica etti.

Rabbimiz Kardeşimizin Şehadetini kabul buyursun ve cennet nimetleri ile mükafatlandırsın
na yetişip, kardeşleriyle birlikte savaştı. Boş kaldığı zamanlarda kardeşlerine yemek pişirirmek O’nun en büyük zevklerindendi. Boş durmayı sevmez, mutlaka meşgul olmak için bir işler bulurdu.

Grozni’yi kuşatan Ruslara karşı direniş destanları yazanların arasında yer aldı. Mucahidlerin Grozni’yi boşaltma kararı üzrine O da onlarla birlikte çekilirken, Yermolov yakınlarındaki bir köprüyü geçerken yaralandı. Yaralı olmasına rağmen, güneye doğru yol almak gayesiyle savaşmakta olan grubun saflarında kaldı. Güney bölgesindeki ağır Rus bombardımanları sırasında, yolculuk anındaki yorgunluktan takatsiz kaldı. Yaralarına tıbbi yetersizlikten dolayı müdahale edilemeyen kardeşimiz şehadet şerbetini içti.



RABBİM ŞEHADETİNİ KABUL EYLESİN
avatar
usame
Admin
Admin

Mesaj Sayısı : 1252
Kayıt tarihi : 01/04/09

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Geri: ÇEÇENİSTAN ŞEHİTLERİ 6

Mesaj tarafından GNL-FB Bir Paz Ağus. 30, 2009 7:02 am

vasat_130 Rabbim sehadetlerini kabul eylesin bizlerede cihad etmeyi sehitlik mertebesine ulasmayi nasip etsin İNŞAALLAH Rabbim bütün mücahitlerimizden razi olsun nuruyla nurlandirsin en güzel mertebeye ulastirsin İNŞAALLAH Aminnn Aminnn Aminnn
599730 Abi gül gül gül gül gül gül gül
avatar
GNL-FB
Destekleyen Üye
Destekleyen Üye

Mesaj Sayısı : 1343
Kayıt tarihi : 21/05/09

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz